Juta z Chełmży

Juta z Chełmży, znana także jako Juta z Bielczyn i Jutta von Sangerhausen, pochodziła z Turyngii i rodziny rycerskiej. Wyszła za mąż za rycerza von Sangerhausen, a po jego śmierci samotnie wychowywała dzieci. Gdy dorosły, rozdała majątek ubogim, odwiedzała sanktuaria i pomagała chorym. Związała się z beginkami i należała do kręgu osób skupionych wokół Mechtyldy z Magdeburga.

Około 1256 roku przybyła do ziemi chełmińskiej na zaproszenie krewnego zmarłego męża, Anno von Sangershausena, wielkiego mistrza krzyżackiego. Osiadła za murami Chełmży. Utrzymywała kontakty z biskupem Heidenrykiem i Janem z Łobdowa, którzy byli jej spowiednikami. Według artykułu mogła wraz z innymi beginkami opiekować się szpitalem św. Jerzego. Zmarła 12 maja 1260 roku w Bielczynach koło Chełmży, a pochowano ją w bazylice konkatedralnej Świętej Trójcy w Chełmży.

Jej kult zatwierdził w 1637 roku biskup Jan Lipski, ustanawiając ją jedną z patronek Prus Królewskich. W 1984 roku ogłoszono ją patronką dzieł miłosierdzia diecezji chełmińskiej. Wspomnienie liturgiczne przypada 12 maja.

Na podstawie artykułu „Juta z Chełmży” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.