Maria Wąsowska

Maria Wąsowska (1931-1993) była polską graficzką i malarką, specjalizującą się w linorycie. Urodziła się w Chełmży, a zmarła w Toruniu. Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, gdzie w 1953 roku uzyskała dyplom w pracowni Jerzego Hoppena i Edwarda Kuczyńskiego. Następnie kształciła się w Akademii Królewskiej w Kopenhadze. Od 1953 roku należała do Związku Polskich Artystów Plastyków, a w 1980 roku została prezesem zarządu okręgowego tej organizacji.

W latach 1954-1992 uczestniczyła w działaniach twórczych. Była członkinią Grupy Toruńskiej oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników Xylon w Szwajcarii. Od 1959 roku prezentowała prace za granicą. W Polsce wzięła udział w 52 wystawach zbiorowych i 21 indywidualnych, a poza krajem miała 34 wystawy indywidualne i uczestniczyła w 76 zbiorowych. Otrzymała między innymi nagrodę miasta Genewy w 1972 roku oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej. Jej prace znajdują się w zbiorach muzealnych, między innymi w Toruniu, Bydgoszczy, Gdańsku i Krakowie.

Na podstawie artykułu „Maria Wąsowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.